ГОЦЕ ДЕЛЧЕВ -
ЉУБОВ и СМРТ

За што станува збор

Овој роман не е само приказна.
Тој е повик.
Повик од минатото, од земја што илјада пати била распната и исто толку пати воскреснувала – во збор, во песна, во идеал и во љубов.
Меѓу реалноста и легендата, се проткајуваат животи што не познаваат смрт: Гоце, Ченто, Рацин, Вапцаров, Апостолски, Венко, Караманов…
Сите тие се дел од една иста мисла – дека татковината не е географија, туку совест.

Историја како човечко искуство

Романот не ги прикажува овие личности како споменици, туку како луѓе.
Со сомнежи, љубови, стравови и избори.
Ова е битов роман: тивка хроника на куќи, улици, училишта, кафеани и некажани љубови.
Историјата овде не е апстрактна. Таа се живее.

Глас за заборавените

Приказните не се напишани за да ја променат историјата, туку за да ѝ дадат глас.
На убиените.
На протераните.
На оние кои никогаш не престанале да ја љубат Македонија.

Гоце како центар

Гоце Делчев е јадрото на романот.
Неговиот живот и неговата смрт се рамнотежа меѓу идеалот и трагедијата, меѓу пламенот и пепелта.
Неговата сенка чекори низ вековите и ги допира сите што ја продолжиле неговата мисла – не само со оружје туку со збор, со дело, со морал.

Палома – мост меѓу световите

Меѓу сонот и јавето се појавува Палома.
Жена.
Гулабица.
Совест.
Идеја.
Таа е врската што ги обединува генерациите и временските линии.
Од Баница до Скопје, од револуционерите до современиот човек, таа го носи повикот на Гоце: дека љубовта кон татковината не е омраза кон другиот, туку највисок облик на човечност.

Роман што предизвикува

Ова е дело што ќе ги подели читателите.
Некои ќе го доживеат како љубовно писмо, други како провокација, трети како морална исповед.
Но никој нема да остане рамнодушен.